|
BİRR’E ERMEK
YÜZÜNÜZÜ VEYA ŞUURUNUZU(Vechinizi)
“DOĞU” VE “BATI”YA
(Varlığın hakikati veya sistem
bilgisine) ÇEVİRMEK
“BİRR” DEĞİLDİR
|
Vecihlerinizi
(yüzünüzü veya şuurunuzu)
doğuya veya batıya (varlığın
hakikati veya sistem bilgisine) çevirmeniz BİRR (işin
hakikatini yaşamak) değildir. Asıl BİRR, “B” işareti
kapsamında Allah’a iman edip, âhıret sürecine, melaikeye (algılanıp fark edilemeyen varlığın hakikati olan Allah
esmâsının kuvvelerine), Kitaba (varlığın hakikati ve
Sünnetullaha), Nebilere iman eden; Allah sevgisiyle malı,
akrabaya, yetimlere, miskinlere, yolda kalmışlara (yuvasından-vatanından ayrı düşmüş), yardım isteyenlere,
kölelikten kurtarmaya veren; salâtı ikame eden (Allah’a
yönelişinin bilfiil hakkını veren), zekâtını veren (Allah’ın kendisine bağışladığından bir kısmını karşılıksız
paylaşan), söz verdiğinde sözünde duran, sıkıntı, hastalık ve
şiddete maruz kaldığında buna dayanandır. İşte bunlar sadıklar
ve korunanlardır. (Bakara/177)
|
“BİRR”
KORUNANLARDAN OLMAK İÇİN
“HAKİKAT”E DİREKT KESTİRME YOLDAN
(Evlere kön kapıdan) GİRMEKTİR |
(Rasulüm)
sana hilaller’den(doğan aylar’dan) soruyorlar...
De ki:”onlar insanlar için ve bir de Hac için miykatlar/vakit
ölçüleridir”... BİRR, evlere arkalarından (B
sırrınca) girmeniz/gelmeniz değildir; fakat BİRR, kişinin
ittika etmesidir... Evlere kapılarından girin... Allah’dan
ittika edin ki felaha erebilesiniz.
Sana ayların özelliklerinden soruyorlar... De ki: “Bunlar
(ibadetlerin ay takvimine bağlanması ile) insanların
yararlanması ve hac için ölçülerdir.” Birr, evlere arka kapıdan
girmek (hakikata dolaylı yoldan ulaşmak) değil,
korunanlardan olmak için ön kapıdan (direkt kestirme yoldan)
girmektir. Allah’tan korunun ki felâh bulasınız.(Bakara/189)
|
“BİRR”E ERMENİN YOLU,
“BEN”İ TERKTEN GEÇER
|
“İnfak”ın
ikinci derecesi ise “Birr” diye tanımlanır, ki buna
işaret eden âyet de şudur:
-"SEVDİĞİNİZ
ŞEYLERDEN İNFAK ETMEDİKÇE BİRR’E EREMEZSİNİZ". (3-92)
Dikkat
edilirse burada "SEVDİKLERİNİZDEN" kaydı mevcuttur...
Rasgele bir şeyi değil!
Bu âyet
nâzil olduğu zaman, Rasûlullah yanındaki inanmışların her
biri, en çok sevdikleri nesneleri başkalarına bağışlamışlardı.
Elbette ki,
bu âyet sadece o zaman yaşayanları değil; diğer âyetler gibi,
kıyamete kadar tüm hitâp ettiği müslümanları muhatap alıyordu.
“BİRR”e
ermenin yolu “BEN”i terkten geçer!.
“BEN”
kalmazsa, elbette “BENİM” de sözkonusu olmaz!. “BEN”
kalmazsa, hep "O" olur!.
Hep "O"
olunca, artık, benim, senin, onun kavramı kalmaz. Sevdiğin,
nerede ve kiminle olursa olsun, gerçekte hep seninledir!. Çünkü
hep O'nunladır!. Bu yaşamda ise, artık birimsellikten ileri
gelen kavramlar eriyip gider; "ALLAH"la olmak sana yeter!
Bu
sebepledir ki, şeklen, sevdiğini bağışlamak, vermek; gerçekte
benliğini terketmek ve arınmaktır... Ki bu yol da vuslat
kapısını açar!.
Tüm Kavramlar Programı
