HİKMET Her şeyin nedenini, niçinini, nasılını bilme ilmi!   VAROLUŞ HİKMETİ, TEK BİR HÂKİM-İ MUTLAK’IN HERŞEYİ AMACINA GÖRE OLUŞTURMASIDIR! “Tanrı” kavramıyla şartlanmış bir beyin olarak olaya bakarsak, yukarıdan birinin, yeryüzünde yaşayan birisine yolladığı kurallarla, yaşanılan olaylara “hüküm verme” olarak, konuyu değerlendirebiliriz. Ancak bunun ötesinde… “"ALLAH İsmiyle İşaret Edilen”in, ne olduğunu fark edip, sonuçlarını tefekkür edebilecek bir kapasiteye sahip isek… Bu defa görürüz ki… Evrende TEK BİR Hâkimi Mutlak vardır ve her zerrede, her an, sadece O’nun “hükmü” geçerlidir!. Mutlak Hâkim, mutlaka bir amacına dönük olarak oluşturmaktadır her şeyi; ki bu da, o şeyin varoluş hikmetidir!   DÜNYA, HİKMET YURDUDUR! Dünya hikmet yurdudur; ve bu dünyada oluşan her şey, kendinden evvelki sebepler etkisiyle yönünü bulur.  Bu, yaratan Allah’ın ‘’Sistem ve düzeni’’dir.   ÂHİRETTE HİKMET KURALLARI GEÇERLİ DEĞİLDİR! Dünya hikmet yurdudur. Her şey bir sebeple, bir vesile ile oluşur. Âhiret denilen ölümötesi yaşam ise kudret yurdudur; orada hikmet kuralları dünya fizik kanunları geçerli olmaz.     HİKMET ÂLEMİ (SEBEPLER ÂLEMİ) İÇİNDE YAŞANILMAKTADIR! Biraz önce vurgulamıştım ki; hangi özellik ve mânâları ortaya koymayı murad ettiyse, o özellik ve mânâlara uygun sûretlere bürünmüş ve o sûretlerin kendi şartları içinde bir takım fiilleri ortaya koyma yoluna gitmiştir. Varlık, orijininde, zâtı itibariyle O mutlak varlık olmasına rağmen, o sûretlerin şartları içinde o fiilleri ortaya koymuştur. İş bu yüzdendir ki, "İlâhi kanunlar" denen evrende geçerli sistem, o muhteşem mekanizma: "Velen tecide lisünnetallahi tebdilâ." "Allah`ın varediş sisteminde, kanunlarında, asla değişiklik olmaz!" (48/23 ) âyetinde belirtilen bir biçimde asla değişmez!. "Doğa kanunu" da diyebileceğin sistem, 0 mutlak kanun koyucunun, sistem oluşturucunun dilediği bir biçimde hükmünü icra eder. Yani, bir diğer anlatım ile; Sebepler âlemi içinde yaşanılmaktadır... Varlık, tümüyle O`nun varlığından ibaret olmasına rağmen, yaşam tarzı, "O"nun içinde bulunduğu sûretin şartlarını yaşaması, ortaya koyması dolayısıyla, "Hikmet âlemi veya sebepler âlemi" biçiminde bir oluşum meydana getirmiştir... Bundan dolayı da her birim, kendi yapısının, varoluş kapasitesinin içinde bir takım şeyleri oluşturmak mecburiyetindedir... İşte, her bir birimin, takdir edilmiş bulunan bir özellik ve mânâyı ortaya koyması: " Biz her şeyi kaderiyle halkettik". (Kamer 49)  âyetinde vurgulanmıştır. Ayrıca, bu hususu izah eden önemli bir açıklama da, Rasûlullah tarafından şöyle açıklanmıştır: "Herkes ne için yaratıldıysa ona o kolaylaştırılır!.". Yani, hangi gaye için meydana getirildi ise o birim, o gayeye göre programlanmıştır!. O programın gereği de, gereğini yapmak da ona kolay gelir ve onu yapar!. Bu gerçeği bilmeyen, birime dışarıdan bakan kişi ise, "bu kişinin kendine özgü bir iradesi var ve bu irade ile bunları yapmaktadır." deyip; orada bir irade-i cüz`ün olduğunu var sayar... Halbuki, o, irade-i cüz denen şey, gerçekte, irade-i Küll`ün tâ kendisidir... Külli programın, o birimden ortaya çıkması hâlinde aldığı isim "irade-i cüz"dür.   ALLAH’IN TÜM FİİLERİ “HİKMET”TİR. ANCAK,  “HİKMET” İLE KAYITLANMAKTAN DA MÜNEZZEHTİR! Allah'ın fâili hakikî olarak meydana getirdiği tüm fiiller, hiç bir ayırım sözkonusu olmaksızın "hikmet"tir! Madem ki, Allah, bütün âlemleri, kendi sayısız-sınırsız ve sonsuz esmâsını seyir için meydana getirmiştir.Her an, bütün âlemlerdeki tüm fiillerin yaratıcısı Allah'tır. Öyle ise, O'nun bütün yaptıkları "Hakîm" isminin gereği olarak bir hikmete dayalıdır ve yerli yerindedir! "Deme şu niçin şöyle, Yerincedir ol öyle, Bak sonuna, sabreyle, Görelim mevlâ neyler, Neylerse güzel eyler! "Beyitlerinde Erzurumlu İbrahim Hakkı rahmetullahu aleyh bu hususa işaret ederek, yersiz bir şeyin olmadığını her şeyin yerli yerince meydana geldiğini anlamak ister. Esasen, gerçekte ise olay, “mâsiyet” ve “tâat” kavramlarının çok ötesinde; Allah'ın, "lâ yus'âl" olarak dilediğince fiilini ortaya koymasıdır ki, biz buna "hikmet" deriz. Gerçektir ki, Allah "hikmet" ile kayıt altına girmekten de münezzeh'tir! Bu hususu da çok iyi idrâk etmek mecburiyetindeyiz.   KUL, ALLAH’IN HİKMETİNİ YERİNE GETİRMEKTEDİR "- Yâ Gavs, hatalı kullarımı fazl ve keremim ile müjdele; icab edeni de adl ve öcalmamla müjdele." Denilmek isteniyor ki anladığımız kadarıyla; hatalı kullarımı fazl ve keremimle müjdele; yani yaptıkları bir takım kusurları kendilerinden gören kulları fazlım ve keremim ile müjdele ki; onların varlıklarında, özlerinde mevcut olan benim! Hem zâhirdir hem Bâtın! Onlar, o fiilleri nefslerine bağlayıp, bundan dolayı çok büyük üzüntüler çekerler. Halbuki benim hikmetimi yerine getirmektedirler. Bu üzüntü ve pişmanlıkları dolayısıyla, Allah da onlara fazlını ve keremini müjdeliyor. Yani, onlara, fâili hakiki olduğunu idrâk ettirmek suretiyle, öyle bir ikrâmda bulunmuş olacak ki, bu onlar tarafından son derece büyük bir nimet olarak değerlendirilecek. Zirâ, onlar idrâk edecekler ki belki de, kendilerinin bağımsız birer varlıkları olmayıp, Hakk'ın esmâsının zuhur mahalleridir!. Ve elbette ki onlar için çok büyük bir sevinç kaynağı olacaktır.   “NEFS”E BAĞLADIĞIN FİİLLER   HÜKÜMDE “HİKMET”TİR! Nefsine bağladığı fiillerin, özünde ‘’Kulluk’’tur; hükümde, ‘’şirk’’!. "NEFS"e bağladığın fiiller, özünde ‘’Kulluk’’tur; hükümde, ‘’hikmet’’!.   HİKMET, ÖZBENLİĞİNİZİN VASFIDIR! Hikmeti nerede bulunsanız alınız; zira "özbenliğinizin" vasfıdır!.   Hikmetleri tesbit, seslenişe vasıta olabilmeniz nisbetindedir. Değerlendirmek, hikmetini idrâk ve gereğini tatbik etmekle mümkündür. Câhil, suçlar!. Arif, hikmetini idrâk etmeye çalışır!. Hikmet, yaradılışın sırrına erenin ağzından dökülen sözlerdir. ’Hikmet’’, velinin sükûtunda; ‘’Ârifi billah’’ın seslenişindedir!. HİKMET,    EHLİ İÇİN PIRLANTADIR! HİKMET, basitlik kavramını yok etmiştir!.   ’Hikmet’’, ehli için pırlanta; gayrı için taştır!. Mârifet, pırlantayla - taşı ayırt etmek, değil; pırlantaları değerlendirebilmektir!. HİKMET!İ GÖREMEDİĞİMİZ İÇİN EKSİK-NOKSAN-KUSURLU GÖRME HÂLİNE DÜŞERİZ.. OYSA ALLAH HİKMETSİZ (SEBEPSİZ) HİÇBİRŞEY YARATMAMIŞTIR    Allah’ı bilmede “Alim” ve “Hakim” isimlerinin mânâlarının kişiye açılması çok önemlidir. Fakat, Allah’ı bilmede “Halim” isminin rolü, bunların hepsinin üstünde, fevkindedir. “Halim” ismini biz hilm kelimesinden gelen biçimde, “yumuşaklık, hoşgörü, anlayışlı olma” gibi değerlendirebiliriz. Halbuki bu verdiğimiz anlam, beşeriyet itibariyle böyledir. Peki Allah’ın ismi “Halim” olduğuna göre, Allah niye hoşgörülü, yumuşak, “Halim”? Burayı düşünmemiz lâzım… Yunus’un dediği gibi, “Yaratılmışı hoşgörürüm, yaratandan ötürü” diyor. Yaradılmışı hoşgörüyor… Peki Allah niye yaratılmışı hoşgörüyor acaba? O yaratılmışı yaratan kim? Allah… O’nu öylece yaratan kim? Gene Allah… Peki Allah, gereksiz, hatalı, yanlış imalâtta mı bulunmuş? Hâşâ… Hâşâ sözü bana şunu hatırlattı… “Dedi: Sarhoş musun? Dedim: Hâşâ! Postu meyhaneye serenlerdenim.” Böyle bir deyiş var… Bunu hatırlatıyor ”hâşâ” sözü bana. Allah, hatalı, kusurlu, eksik, yanlış yaratmaz!. Allah’ın her yarattığı tam bir mükemmeldir!. Mükemmelden de mükemmel olmayan iş sâdır olmaz. Tam bir mükemmel yarattığına göre Allah, mükemmel olmayan bir şeyin o varlıktan meydana gelmesi mümkün olmaz. Öyleyse Allah indinde mükemmel olmayan bir şey mevcut değildir. Mükemmeliyeti göremiyorsak, bizim “mükemmeliyeti görememe mükemmeliyeti”yle yaratılmış olmamızdandır o. Biz çevremizde, karşımızda, yaşamımızda mükemmel olmayan şeyler görüyorsak, o bizim o mükemmeliyeti görmeme kemâlâtıyla yaratılmış olmamızdandır. Allah, sebepsiz, hikmetsiz hiç bir şey yaratmadığına göre, bizimse her sebebi ve hikmeti göremeyişimize göre, işte bu yüzden, eksik, noksan, kusurlu görme hali içine düşeriz. Düşmeliyiz ki bu kesret, bu çokluk âlemi oluşsun. Ama bu bir oyun ve eğlenceden başka bir şey değildir. “Dünya hayatı bir oyun ve eğlenceden başka bir şey değildir, buna kanmayın!” diyor Kitap’ta. Oturmuşsun rahat koltuğa, tiyatroyu sahnede seyrederken, oyunu seyret ama oyunculara kızma. Çünkü senaryo öyle yazıldı senarist tarafından. Biliyorsun ki, o oyuncu onu dövüyorsa, tekmeliyorsa, sövüyorsa, seviyorsa senaryo öyle yazıldığı içindir. Câhilsen, gâfilsen oyuncuya kızarsın... Ama biliyorsan, biliyorsun ki,,,  o oyuncu rolünün gereğini yapıyor, böyle bir oyun kurmuşlar; seyredersin. Bu varlıkta mutlak tasarruf sahibi olan Allah ise, elbette ki dilediği senaryoyu yazmakta, dilediğine dilediği rolü vermekte, dilediğini dilediği gibi değerlendirmekte faili muhtardır, faili hakikidir ve bu anlayışla ben, Allah’ı anlayıp, değerlendirmezsem, ben çok mükemmel bir müşrik olarak, mükemmel bir şirk ehli olarak bu dünyadan geçer giderim. İster rahmet oku ardımdan, ister okuma hiçbir faydası da yok!.   HİKMETİ SEZEMİYORSAN EĞER,      HEMEN İTİRAZ ETMEKTEN KAÇIN!      Eğer, vukû bulan hâdiselerin hikmetini sezemiyorsan, hemen itiraz etmekten kaçın ve o işin sonunu beklemeye çalış!. Şüphesiz ki işin hikmetini sezinlemek o zaman daha kolaylaşır. Böylece, sen de câhilane isyanlardan korunmuş olursun.    İsyan etme; hikmetini görmeyi bekle!.   DOĞAYI HİKMETLE DEĞERLENDİREBİLİRSİN ANCAK… Doğayı duygularında değil, hikmetle değerlendirebilirsin. Öyle ise, hikmet sahibi ol!.   AÇIĞA ÇIKAN HİKMET, ÇIKMAMIŞLAR YANINDA BİR DAMLADIR! Kendisinde açığa çıkan ilim ile yetinen, orada kalır ve ötesinden mahrum olur. Oysa açığa çıkan ilim ve hikmet, açığa çıkmamışlar yanında bir damla gibidir!.   HİKMETİN ÖTESİNE ULAŞMAK İÇİN… İlim ve hikmetin ötesine ulaşmak isteyen, hiç bir zaman eline geçenle yetinmemeli; daima ötesini "NİYE" kelimesiyle araştırmalıdır!. Mânevi mânâda abdest ise, duyularından ve organlarından sâdır olan fiillerden; yani bunları kendi yarattığını sanıp kendine maletmekten arınmaktır... Her şey bir hikmete dayalı olarak Hak tarafından yaratılmaktadır; diyebilmkektir!... Ve hattâ, idrak edebiliyorsan eğer, Hakk’ı “hikmet”le kayıtlamaktan dahi kaçınmaktır!..   HERŞEYİN “HİKMET”İNE ERDİKÇE, “SİSTEM”İN ÖYLE GERÇEKLERİNİ FARK EDECEKSİNİZ Kİ ARTIK EVRENSEL KİŞİLİĞE YAKLAŞACAKSINIZ! Geçen sohbette bir kelime üzerinde durmuştum... "NİYE"... Bu kelimenin önemini çok iyi anlamalıyız dostlar!. Bir arkadaş bir şeyler anlattığı zaman, hemen cevabını yapıştırıveririz; hattâ sözünü yarıda keserek!.. Oysa bu davranış gelişmemişliği gösterir... Önce o arkadaşımızın ne demek istediğini çok iyi anlamak gerekir... Bu da "NİYE" kelimesiyle olur!. Yani böylece, onun anlattığı olaydaki düşünce şeklinin gerekçelerini anlamış oluruz. Birçok ifade bize ilk anda yanlış gibi gelebilir... Oysa gerekçesini dinlediğimizde, karşımızdakine hak vermek zorunda kalırız... İşte karşımızdakine ne kadar çok "niye?" kelimesini sorarsak, konuyu o kadar derinliğiyle anlar ve yanlış yapmaktan -yanlış yargıda bulunmaktan kendimizi korumuş oluruz!. Esasen insana yakışan en güzel davranış, düşünmektir!... Her konunun nedenini, oluş sistemini, gerekçelerini... Hayatta hiç bir konuya kişisel gözle yaklaşmamak gerekir, saf gerçeği algılayabilmek için!. Objektif ve global bakış açısı gereklidir, iyi değerlendirebilme yapmak için… Bir yöreye, bir ülkeye, bir topluma GÖRE olan gerçeklerden değil; evrensel sistem içindeki yeri itibariyle o konuyu değerlendirmek önemlidir!. Kozanızdan kurtulmak istiyorsanız, her şeyin hikmetini, oluş sistemini; hangi oluşların o şeyin olmasına yol açtığını düşünmeye çalışıp, sonra değerlendirmenizi yapın!. Hikmete erdikçe, “Sistem”in öyle gerçeklerine yaklaşacak ve onları fark edeceksiniz ki, artık sınırlı ülke vatandaşı kişiliğiniz yanı sıra sınırsız evrensel gerçekler vatandaşı kişiliğine de yaklaşacaksınız!.   “HAKİM” ESMÂSI       Her fiilinde bir hikmet, bir sebep, bir gerekçe yatan.   “HAKİM” İSMİNİN ZİKRİ HERŞEYİN HİKMETİNİ, SEBEBİNİ; NEYİN NİÇİN OLDUĞUNU ANLAMNIZA YOL AÇAR! "HAKÎM" ismini zikretmeniz, sizin bir süre sonra, her şeyin hikmetini, sebebini, neyin niçin olduğunu anlamanıza yol açar. Eskiden bağlantısız sandığınız, gereksiz olduğunu düşündüğünüz pek çok şeyin aslında bir sistem içinde birbiriyle bağlantılı olarak yer aldığını idrâk edersiniz. Yani, "ALLAH" ismi zikri; fizikteki bileşik kaplar sistemindeki gibi, bütün isimleri eşit oranda yükseltirken; "İSİMLER" zikri ise sadece kendi cinsinden olan terkibinizdeki manâyı güçlendirir. Ve bu yüzden de kişide çok kısa sürede önemli gelişmeleri farkedilir hâle getirir. İşte bu sebepledir ki, biz, kendinde kısa süre içinde gelişme görmeyi arzu edenlere, "İSİMLER" zikri tavsiye ederiz. Bizim tavsiye ettiğimiz zikirlerin, herhangi bir tarikat zikri ile alâkası asla yoktur!. Tarikatsız ya da hangi tarikattan olursa olsun; kişi bu zikirleri yaptığı zaman, birkaç ay içerisinde neticelerini görmeye başlar!.   HİKMETE ERMEDE, HİÇ AKLIMA GELMEYECEK ŞEYLERİN SIRLARINA       ERMEMDE FAYDASINI GÖRDÜĞÜM ÂYETLER… Okunuşu: Kemâ erselnâ fiykum resûlen minkum yetlû aleykum âyâtina ve yüzekkiykum ve yuallimukumul kitabe vel hikmete ve yuallimukum ma lem tekûnu tâ’lemun. Anlamı: Size İÇİNİZDEN bir RESÛL irsâl eyledik ki sizi arındırıyor (temizliyor), size kitab ve hikmeti öğretiyor, bilemediklerinizi bildiriyor. Bilgi: Bakara sûresinin bu âyetini (151) yukarıda vermiş olduğum âyet-i kerîme ile birlikte bana öğreten, Abdülkerîm Ceylî hazretleridir. Bunlara devam ile sayısız faydalar hasıl oldu. "KİTAB’I OKUMADA", hikmete ermede, hiç aklıma gelmeyecek olan şeylerin sırlarına ermemde Takdiri Huda ile âyetlere devam etmenin çok büyük faydalarını gördüm!. Biz fanîyiz, kısa bir süre sonra aranızdan ayrılır gideriz; ama isteriz ki biz de nîcelerinin hayra hikmete ermesine vesile olalım, ardımızdan üç ihlâs bir fatiha ile, "Allah râzı olsun" diyenlerimiz olsun! Bu sebeble, çok istifâde ettiğim bu âyetleri burada sizlere açıklıyorum. Arzu edenler bu âyetlere günde yüz defa devam ederler!. Veya daha alâsı, önce birini günde bin defa ve oruçlu olarak kırk veya seksen gün devam ederler; sonra onu günde yüz defaya düşürüp ikincisini gene günde bin defa olarak kırk veya seksen gün yaparlar; sonra da her ikisine günde yüzer defa olarak devam ederler. Kesinlikle bilelim ki bu âyetler Kurân-ı Kerîm’deki en değerli mücevherlerden ikisidir!. Allah kolaylaştıra!.   HİKMET SİSTEMİNDE AÇIĞA ÇIKAN KUDRET SIRRI!  Zâhir vardır, bâtın vardır, ledün vardır. Ledün kelimesiyle işaret edilen her şey, o kişinin zâtından açığa çıkan Allah'ın kudretine işaret eder ki; buna şöyle de diyebiliriz. Hikmet sisteminde açığa çıkan kudret sırrı!. Ahmed Hulûsi

www.allahvesistemi.org