... DEĞİL Önce, “ötendeki TANRI” değil, özündeki “ALLAH” izin verecek ki; sen o şefâate açık hâle geleceksin!   Nankörlerin alacağı en büyük ceza, nimetin ulaştığı kapının kapanmasıdır! Kapıyı kapatan da o nimeti veren değil; o nimeti önemsememesi, değerli bulmaması sebebiyle kendisidir!.   Zaman ve mekân kayıtları ötesindeki “insan”!… Evrensel değil, Galaktik boyuta göre et-kemik ömrü birkaç saniye olan “insan”ın bundan sonraki yaşamı acaba nerede ve nasıl? Ne diyor KUR’ÂN?....   Her ne kadar, rüyanın içinde olana, bir zaman kavramı varsa da, kendi hissiyatına göre; bu da, daha önceden beynine yerleşmiş verilerden kaynaklanır bir şeydir; gerçek değil!.    Lâyığın, ellerinle yapmış olduklarının karşılığıdır ancak; başka bir şey değil!…   “HÛ” dediğinde, “ben”siz ve “sen”siz bir “AHAD” ve “SAMED” hissedemiyorsan; dikkat et, tanrı yaratıp, sonra da kurabiye niyetine yeme onu!. Anla bunu!… Tanrı değil “O”!.   Dışarıdan değil, senden! Varlığından açığa çıkan her şey, “sen”den kaynaklanıyor!. Allah, sana dışarıdan müdahale etmiyor!… Özünden geliyor zâhirine, Allah’ın takdiri…   Kurân “OKU”nası kitaptır!. Nihâvent makamından okumaya kalkışılası Türk Ceza kanunu misâli, duygusal metin değil!. Hele Hicaz makamından okunası Fransızca İsviçre medeni kanunu hiç değil!.   Yanlış, yanındakine ya da şartlanmana göre değil; tüm sistem içindeki yerine göre olmalıdır ki, eleştirilebilsin….   Sohbet ehliyseniz, sözünüz ilim olsun, dedikodu değil!   Vicdanı rahat; yaşamı huzurlu; her dem cemâlullahı seyreden ve bunun gereklerini yaşayan; “Allah ahlâkı ile ahlâklanmış” insan, hazımlı, ilminin yaşattığı şekilde huzurludur, DENGE sahibidir! O kendisi için değil, çevresine bir şeyler kazandırmak için yaşar…   “Harama bakma!” komutunun, gözle bakmak değil; “haram olanı arzulamamak” anlamında olduğunu düşünemiyorlar!. “Nesne”nin değil, “kendi hakları olmayan nesneyi arzu etmenin” haram olduğunu fark edemiyorlar!.   Tam bir kör dövüşü sarmış ortalığı!. Herkes kendini, geçmişteki bir din âlim veya ârifinin muhâtabı etmiş ve kendini onunla kayıtlamış; kimse, Kur’ân ve Allah Rasûlü’nün DİREKT muhâtabı olduğunun farkında değil!.   Kur’ân, insanlara, hak edindirmek için gelmiştir; ellerindeki hakları almak ya da sâbitlemek üzere değil!. Bu sebeple, Kur’ân ‘ın verdiği hakları arttırmak “KUR’ÂN RÛHU”na ters düşmez; çünkü gelişme ve ilerleme esastır KUR’ÂN’a göre!.   Diyen falancayı, değil; “Dileyen”i görerek, yaşamaya başlayacaksın artık ve kavgan bitecek!. Cehenneminin ateşi soğuyacak ve selâmet hâsıl olacak senin için!.   “Hasîb”lik, gelecekte bir günde değil; her dem, yaşanmaktadır; tıpkı tüm esmâ gibi!. Öyle ise, iyi düşünmeye çalışalım ki, iyiyle karşılaşıp, iyi yaşayalım!.   Dış, sisteme dayalı gerçeklere göre değil, kendi veri tabanına göre geleni değerlendirir zekâ!.   “Kendin bilen” hazımlı olur… “Kendin bilen” dengeli olur… “Kendin bilen” sistem ve düzenin hakkını verir… “Kendin bilen” kulluğunun hakkını verir!. Bunların gereğini edâ edemeyen ise, ilim sahibi değil; ezber sahibidir… Bilgisayar hard diskleri gibi!   Kader kesindir ve asla değişmez!. Bizim aldığımız tedbirlerin tümü de kader dışında ve kadere rağmen-karşı değil; aksine, kaderin sonucudur!.   Biliniz ki, aldığınız tedbir de, takdirin gereği ve kaderin sonucu olarak alınmaktadır!. Yanlışlık, tedbirin alınmasında değil; takdirin, tedbirle değiştirilebileceği düşüncesindedir!.   Tevekkül, olaya tedbirle yaklaşmamak değil; ne olursa olsun, olanın Allah’ın takdiriyle bu şekilde meydana geldiğini görmektedir!.   “Allah’ı -özünde- vekil tutmak”, bâtınen tedbir alma kuvvesini devreye sokmaktır; işi başkasına ve dışındaki tanrıya havale etmek değil!   Mâzeret, kendini kandırmacadır; sistemdeki yeri ise, avuntudan başka bir şey değil!.   “OKU”nası “Kitab”ın yalnızca Kur’ân değil, içinde yaşamakta olduğumuz, “ALLAH” yaratısı SİSTEM ve DÜZEN dahi olduğunu fark edemiyoruz…   “Allah’a firar edin” âyetini dışa değil, içe doğru olarak algılayamazsak; bunun gereğini yerine getiremezsek; hayâlimizdeki tanrının kulu olarak tüm geleceğimiz yangında geçer!.   Cerrah acıma duygusuyla değil, insanı mikroptan kurtarma merhametiyle yaklaşır hastaya… Birileri de kangren olmuş alanları aynı bakış içinde temizlemeye koyulduklarında, aradaki mikropsuz olanlar da, diğerleriyle birlikte temizlenir!.   İnsanlarla, ilim için arkadaşlık edin, dedikodu için değil!.   Bedeni görmeğe değil, size ulaşan ilmi görmeğe çalışın!.   Aklını başına topla, mantığını kullan, en son bilgilere ve global bakış açısına yüksel;  evrensel düşünceyle sorgula “DİN”I, ne olduğunu idrak etmeye çalış! O zaman, kavrayacaksın ki, yukarıdaki gök tanrısına tapınıp yaranasın diye gelmiş bir bilgi kaynağı değil “DİN”…   Gözleri görmeyen değil; basîreti sistem ve düzeni görmeyen, âmâdır!.   Sanırız ki, çok ibadetle insan “veli” olur!. Evet, insan çok ibadetle olur “veli”; ama bu ibadet, yalnızca “beden” boyutu itibariyle değil; “şuur” boyutu itibarıyladır!.   Daima çalış... Ama bu çalışman nefsin için değil, hepsi yaradanın birer emaneti olan mahlûkata yardım ve iyiliklerin onlara ulaşmasına vesile olmak için olsun.   Görünüş, şekil, yaş veya madde değil, idrak ve bilmektir önemli ve değerli olan. Öyle ise düşün, geçen zaman hangi gerçeği idrak etmeme vesile oldu diye... Ve cevabının üstünde dur...   Eğer bu yağmur kayaların üstüne rast gelirse üstünden akıp gider, çünkü kaya ve taşların istidadı suyu emmek değil, üstünden akıtmaktır.   O, sizin sözlerinize, hareketlerinize değil, kalbinize, niyetinize bakar. Sesini yükseltsen de, içinden geçirsen de, Allah indinde birdir:   Taklit eden değil, taklit edilen olmaya çalış!.   Önemli olan isimler veya kelimeler değil, onlar ile işaret edilen kavramlardır.   Ötedeki tanrın için verdiklerine değil; Özündeki Allah’a ermek için yaptıklarına bir bak!   “Kadere imanı” olmayanın, “imanlıyım” dediğindeki “iman”ı, kafasında tahayyül ettiği “tanrısına”dır; “Allah”a  değil!.   Bak dostum, dünyadaki ömrün tümüyle cennet olsa bundan sonra, -ki mümkün değil-; daha ne kadar yaşayacaksın?   "Yeryüzündeki halife" kimdir?.. Adem nesli! "İnsansı"lar değil; yalnızca Adem ve Havva`dan gelen nesil olan "insan"lar!   Dini tecdit ederken yapılan iş, Din`de yeni şartlar getirmek değil; Dini, o günün şartlarına, anlayışına göre anlatmaktır.   “AY’ın aptalı”, “niye Güneş değilim, ışığım kendimden değil; niye beni, ben olarak değil, Güneş’ten yansıyan ışığım için seviyorlar” diye yakınırmış!.   Tutarsızlıklar ihtiva eden fikirler, Allah İNDİ’nden değil; çeşitli plan(!)larda yaşayan yaratıklardan kaynaklanmaktadır.   Âhir zamanda depremlerin artacağını bildiriyor Allah Rasûlü... Sadece toprakta değil, beyinlerde ve toplumlarda da olacaktır bu depremler!.Zulmet, nûr`un zıddı değil; onun açığa çıkmaması hâlinin adıdır!   Et-kemik beden değiliz ama, et-kemik bedensiz de bir şey yapabilmemiz mümkün değil!   İşte, Allah Rasûlü, bu Allah Sistemi’nin işleyiş düzenine göre, insanlara ne yaparlarsa yararlarını göreceklerini; neleri yapmazlarsa da sonuçlarına katlanmak mecbûriyetinde kalacaklarını tebliğ etmiştir. "Zorlayıcı" olarak değil, "uyarıcı", "teklif edici" olarak!   İki yıldızın arasındaki boşluk, esasında boşluk değil, doluluk!   Bu dünyada idrâk edemediğin şeyleri daha sonra idrâk etmen mümkün değil!   Biz, özümüzü ne kadar tanıyabilirsek, ne kadar beş duyu ve beden kaydından soyutlanıp, orijinimizi derinliklerimizde bulup, tanıyıp, değerlendirebilirsek, o oranda varlıktaki gaybî mânâları çözmeye başlarız. Öte yandan bu mânâları gerçekte seyreden ise, biz değil, mutlak varlıktır!   O şey düşünüldüğünde, zaten o şey olmuştur! Olmuş ve bitmiştir; olacaktır değil!   Nasıl "Hulûsi" bana verilmiş bir isim ise; o isim ile bana işaret edilirse; "ALLAH" ismi ile de O yüce Zât`a işaret edilir. Dikkat edelim, farkedelim ki, isim, isim konulan değil; isim konulana işaret aracıdır!   Kâinat, ilim`de var olan bir kâinat! Dolayısıyla, Allah varlığı dışında ya da içinde ikinci bir varlık, vücud, evren, mevcut değil!   Sana zarar verecek olanı dışarıda değil, bilincinde ara!   Âlem, ef`âl mertebesi itibariyle değil, esmâ mertebesi itibariyle yaratılmış; hakikatı itibariyle "yok"tan var olmuş, "yok" olan âlemlerdir!   O, mânâları icâd ediyor yaratıyor; o mânâlar birbirini kendilerinin özelliklerine GÖRE ef`al olarak algılıyorlar her an! "Her an", diyerek, bize göre konuşuyorum; gerçekte ise var olan her an değil, Tek bir An`dır..   Esmâların oluşturduğu, esmâlardan teşekkül etmiş bir Zât değil! Zât`ın ilim sıfatının oluşturduğu mânâlar söz konusudur   O, ilminde, dilediği mânâları meydana getirmektedir; ilminde, kendinde bulduğu ve âşikâra çıkarmak zorunda olduğu mânâları değil!İlminde mevcut olan mânâları değil; Zâtî ilmiyle yarattığı mânâları meydana getirmektedir..   Mutlak Varlığı yönüyle sınırsız ama, sıfatları yönüyle de sınırlı değil! Hem Mutlak Vücudu yönüyle, hem sıfatıyla, hem esmâ ve bunun sonucu olan ef`âliyle sınırsız varlık!   Koza, ipek böceğinin gelişmesi içindir, ebediyyen içinde yaşanmak için değil!   "Körlük" gözlerin değil, "basiretlerin" yani algılama ve değerlendirme kapasitelerinin yetersizliği anlamına gelen "mânevî" körlüktür.   Bilelim ki biz, yalnızca mikrokozmozun makrosu değil, aynı zamanda makro varlıklarında mikrokozmosundayız! Makro varlıklar, canlı şuurlu öyle makro varlıklar ki bizim yaşadığımız sistemlerden bile haberleri bile yok, çoğunun!   Bizim yaşadığımız dünya ve bu dünyanın devamı olan, "Âhiret" adı takılan, ölümötesi yaşam platformu.. Cehennem veya Cennet hep o bedenin içinde bir organ! Belki bir organ bile değil!   Ancak, bir başka galaktik bilinç tarafından, bu galaktik yapı bir canlı birim, bir canlı yapı olarak algılanır; bizim yapımız tarafından değil..   Allah'ın Vahdet'i beden boyutunda değil, şuur boyutunda yaşanır.   Lâfıyla değil, mâhiyetinin idrâkıyla ve hazmıyla iman!.   Akıllı insanlar, ebedî yaşamı esas alarak, içinde bulundukları günleri bu esasa göre değerlendirirler… Siyaset, para vs. gibi geçici dünyalık çıkarlar umurlarında değildir!. Amaçları, günbegün kozalarını kalınlaştırmak değil; Allah’a ermelerine engel olan kozalarından kurtulmaktır!.   Dünyada insanın niye varolmuş olduğunu fark edemeyenler, günlerini Allah’ı tanıma ve erme ilmiyle değil, birbirleriyle çekişmeyle tüketirler!.   İşinin, eşinin, aşının hakkını vermek, tasavvuf dedikodusuyla ömür tüketenlerin değil, onu yaşayanların hâlidir!.   Fikrin değil, kişinin dedikodusu olur!.   Kişinin eleştirisi olan gıybet, yalnızca edenini değil; dinleyeni de kozasına hapseder ve dahi kozasını kalınlaştırır!.   Herkes, her şeyi, dışarıda değil, hayâlinde görür; ve değerlendirmesini de,  kendi veri tabanına   GÖRE   yapar!.   Dedesi erik yemiş torunun dişi kamaşmış, uyarısından başlayıp, bir an önceki davranışınıza kadar gelen bir çizgiyle…  “Gen” ilmi hakkında bilgimiz arttıkça göreceğiz ki, “irsiyet”in rolü tahminlerimizin çok fevkinde önemli.  Siz, bu gerçeği bilin; ister bir  nefes sonraki “yarın”, ister bir yıl sonraki “yarın” için  şu “an”ınızı ilminize göre en mükemmel şekilde değerlendirmeye çalışın!  Ki böylelikle, torunlarınıza kamaşmış bir diş değil; gür sesli bir “vicdan” bırakmış olursunuz!   Ben, veri tabanına göre oluşmuş bir hayâlden başka bir şey değilim senin bilincinde!… Ve sen, veri tabanına göre oluşturduğun kendi tasavvur ve hayâline demedesin, Ahmed Hulûsi!. Oysa, ebeden beni tanıman mümkün değil! Sen de, benim için öyle!. Eğer anlarsan bu anlatmak istediğimi, fark edersin ki, her an daima yalnızca hayâlindeki kişilerle berabersin; asla karşındakiyle değil! Bu dünya yaşamında da böyle, ötesinde de…   Kurban bayramı değil!.. HAC Bayramı!.. Hacca gidenlerin bayramı!..   Ana olay, o verilen misâl değil, misâlle işaret edilmek istenen manâ ve gerçeklerdir.;   Biz insanlara gerçekleri gösteremeyiz!.. Ancak, onların gerçekleri görmeleri için birer vesileyiz, bilgiyi aktarırız.  Cenabı Hak, dilediği kimsenin basiretini açmışsa, O da, bu basireti ile gerçekleri görür. İşte bu,  “Hidâyet Allahtandır” gerçeğinin idrakidir. Biz anlatacağız, görevimizi yapacağız. Ondan sonra kenara çekileceğiz. Gerisi bize ait değil!   Bir adam, yemeğini yemiş, sofrada bir dilim ekmek bırakmış. Ona, “ne müsrif insan!.” diyoruz. Yalnız O adam değil!. Hepimiz istisnasız müsrifiz, iflâstayız... Çünkü,  içinde yaşadığımız anları, ölümden sonraki hayatta bize yararlı olacak şekilde değerlendiremiyoruz.   Eğer, Allah’ın sistem ve düzenini anlamışsak, Hüküm şu ki; “Herkes ancak, yaptığının karşılığını alacak, yapmadığının da karşılığını almak mümkün değil!.”   Önemli olan, falancanın filâncanın ne yaptığı değil; senin kendi geleceğine dönük bir biçimde ne yaptığındır   Hz. Yunus kendini dünya işlerine bıraktı. Fakat daha sonra, dünya işleri ile meşgul iken, vahiy yollu Rabbinden bir uyarı aldı. “Hidâyeti ben veririm.. Sen hidâyet edecek değilsin!. Sen sadece bir uyarıcı, tebliğ edicisin.. Rasullerin görevi tebliğ etmektir, hidâyet etmek değil! Zira ancak, Allah’ın hidâyet ettikleri, hidâyet bulur. Hidâyet etmediklerini de ne kadar uyarırsan uyar, hidâyet bulacak değillerdir.”   Bilmez ki, başına gelenlerin tümü, falanca veya filânca kişinin yapmasından değil; Allah’ın ona, o olayı yaşamasını tâkdîr etmesinden, o hâli yaşamasını dilemesindendir.   Bedenini kurban etmekten manâ, kafayı kesmek değil; bedenin aşırı istek ve hırslarını frenlemek!.   Doğru yol!… Kendini, beden veya ruh olarak düşünmekten arınıp, varlığın özündeki bilinç olarak hissetmeye çalışmak… Yani, dışa, âfâka, uzaya, göğe yükselmek değil; derûnuna, bilinç boyutunun enginliğine, şuurdaki teklik noktasına inmeye çalışmak düşünü yollu… Kendini yalnızca bir bilinç olarak hissetmeye çalışmak… “ben”siz olarak!.   Devletin değil, ‘’Milletin Meclisi’’ vardır!   Devlet, millete tahakküm için değil; millete hizmet ve fertlerinin haklarını korumak, onlara hizmet vermek için vardır!   Sınırlı beyin kapasitemle, insanların söylediklerine değil, uygulamalarına bakıyorum!. Bu ilmi paylaştıklarını söyleyenlerin, bu ilmi günlük yaşamlarında ne kadar uyguladıklarına bakıyorum! Tavsiyelerimi ne kadar dikkate alıp; günlük hayata ne oranda geçirdiklerine bakıyorum… Böylece onların, ne kadar samimi olduklarını, açık seçik görüyorum uygulamalarından!   “İslâm”, 1400 yıllık yorumlar bütünü değil; Allah Rasûlü’nün bildirdikleridir!.   Allah Rasûlü, insanlara, bir tanrının gözüne hoş görünmeleri için değil; özlerindeki, hakikatleri olan “Allah” adıyla işaret edilene ermeleri; içinde yaşadıkları sistemi değerlendirerek ebedi huzur ve saadete ermeleri için bildirimde bulunmuştur.   Herkes, farklı şeyleri olduğu gibi, aynı şeyi dahi, ayrı zamanlarda, aynı şekilde değil, farklı şekilde algılayıp değerlendirir.   İster “uzaylı” deyin, ister “cin” deyin, ister başka bir adla anın, sonuçta, normal gözle bakanların göremediği, ancak bir kısım insanların gördüklerini iddia ettikleri, bazı varlıklar vardır, farklı bir boyutta yaşamakta olan!. Bunlar, gözden beyine giden mesajlarla değil, beynin direkt olarak algıladığı bir kısım dalgalar ile o kişiye “görülür”(?) olmaktadırlar.   İslâm Dini kapsamında olan ve de yapmamız tavsiye olunan şeylerin hiç birisi yukarıdaki birisi için, bir tanrı için değil; bizzat kendimiz içindir.   Farzları yerine getirmekle değil, fazladan yapılan nâfilelerle kişi yakîn elde edebilir.   Bak dostum, “görev olsun” diye önerilmedi ki sana namaz!. Bir amaç uğruna tavsiye edildi. Nedir o amaç?.Bâtınında, Hakikatında Allah’ı müşahede edesin diye!. Sen, bu amacı gerçekleştirmek için namaza gireceksin, namazı edâ edeceksin ki, Mirâc hasıl olsun. Yani bu, bir görev değil!.   Koyun gibi, ağıldan çayıra, çayırdan ağıla hesabı; sokaktan seccadeye, seccadeden sokağa değil!. Yukarıdaki birini razı edip gözüne gireyim, ise hiç değil!. Kendi özbenliğini, kendindekini anlayıp hissedebilmek, onun gereğini yaşayabilmek amacı ile ibadet gerçekleşir!.   Kim ne kadar esma zikri yaparsa, o yaptığı zikirin işaret ettiği özellik istikametinde; ve o kişinin istidat ve kabiliyeti kadarıyla açılımları olur. Kişinin zikir yapmadan da, kendini tanıması (bilmesi değil) asla mümkün değildir.   Vehim kuvveti yani “yoku var sanıp, varı yok sayma” özelliğinin üstesinden gelecek olan, insandaki güç; akıl  değil, imandır!   Besmelenin manâsını düşünerek besmeleyi söyleyeceksin!. Manâsını düşünerek söylemek de; “Bu işe ben, bireyselliğimle değil, varlığımda mevcut olan Allah’ın varlığı, kuvveti, kudreti ile başlıyorum”; demektir. Kişide bu idrakin yaşanması demektir.   Sarhoşluktan murad, içki içmek değil, içkinin şuuru bulandırmış olması, ve bunun neticesinde de, ağızdan çıkan sözün idrâkında olmamak demektir   “İman” amaç değil, “araç”tır!   Perde kalkmadan bu dünyadan gittiğin takdirde, öbür tarafta bu perdenin kalkması mümkün değil!. Kime göre ?.. Kurân’a göre!   Din ferde gelmiştir, devlete değil!, Topluma değil!. Rejimler kurulsun diye değil!.   ”Enel Hak” lâfını söylemek değil, Onun hissettiklerini hissedip yaşamak önemli… Hallacı Mansur “Enel Hak“ dediği zaman gecede 300 rekat namaz kıldığı yazılı kitaplarda… Şimdi "Enel Hak" diyor; elinde içki kadehi demleniyor!!! Nerede tahkiken, birilerinin "Enel Hak" gerçeğini hissetmesi, yaşadıkları; nerede elinde içki kadehiyle takliden "Enel Hak" mavalı söyleyip içki kadehine sarılışı!...    “Tasavvuf ehli olmak” demek; alıcı olmak demek değil, verici olmak demektir!   Biz, Allah’ın, bugün için, bu ilmi izhar ettiği bir musluğuz!. Sizin için önemli olan musluk değil, musluktan akan sudur! Sizler  o suyu alıp değerlendirin!.. Musluklar geçicidir..   Yaptığınız hiçbir şey dışardan birinin kabulü için değil!.   “Allah için yapıyorum ben bu işi”  demek,” ben maddem, beşeri değerlerim dışa dönük  varlığım için değil; özümün hakikatimin gereğini hissedip yaşayabilme için ben bu işi yapıyorum” demektir.   İnsanların çoğu değil; "Tasavvuftayım" diyenlerin, tarikata girenlerin binde 999 u ötesindeki Tanrı’ya ALLAH etiketini yapıştırıyor!. Ötende olduğu sürece, MÜKEMMEL BİR MÜŞRİKSİN!   Hâlinden pişmanlık duyma ve üzülme, istiğfardır; dille “estağfirullah” demek değil!.   “Efendim, falan zâta gittim de, beni yanılttı da, bu hâle geldim.“!!! Böyle bir mâzeret ölüm ötesi yaşamda geçerli değil!.   Eğer, sizlere de bu dediklerim mâkul geliyor, bu yolda yürüyorsanız, onun neticesi ile karşılaşacaksınız. Allah Rasulü’nün huzuruna çıktığınız zaman da, başınız dik, alnınız açık, yüzünüz lekesiz, kara lekesiz; ”Ya Rasulullah, kâbiliyetim kadar bu yolda çalışma yapabildim. Ama, senden öğrenebildiklerimi, senden bana ulaşanları insanlardan menfaat sağlama amacı ile değil, karşılıksız olarak paylaşabildim.” demenin, vicdani huzurunu duyacaksınız.   Uygulamanızın ardında taklid değil; hakikatini anlamak, nedenini-niçinini-nasılını anlamak yatsın!   Önemli olan, ilimle ilgilenmektir. Kişi ve kişisel yaşamla değil!   Hazreti Muhammed’in yaşadığı olay, senaryo, o devre mahsus değil, her devirde mevcut!. Her devirde ilim sahiplerinin etrafını saran bu tip kişiler vardır.  Kimi ararsan ara, tarihe bak!. Muhiddini Arabi’yi saran kişiler vardı. Mevlâna’yı kuşatan şeytanın dilleri vardı; Gazâli’yi de saran böyle kişiler vardı; hepsinde vardır!. Özel olarak meydana getirir Allah!.. Çünkü insanın  imtihan dünyası bu!.   Bizler, Kurân’dan öğrendiklerimizi anlayabildiğimiz kadarını sizlerle paylaşırız. “Bizler” dediğim kim?. Kendini merakı  dolayısıyla bu konuya vermiş, bu konuda bir takım çalışmalar yapan kişiler, “bizler”!. “Bizler” kelimesi, “şu işin bir okuluna girelim, bu işin eğitimini yapalım, bu işten iyi para kazanalım” deyip de bu konuyla ilgilenenler değil!. Profesyonel olarak, para kazanmak için, dinle ilgilenmeyi seçenler değil!. “DİN”in sırtından para kazanıp zengin olanlar; bunu hedefleyenler değil!.   Sadece seyredin, “dilediğini yapıyor” deyin!. Çünkü, Kurân’da da; “Ben dilediğimi yaparım”! diyor. “Ben dilediğimi yaparım” sözünün geçerli olduğu yer, bizim komşu Andromeda Galaksisi değil!.   AKILLI İNSAN, karşısındakinin ilmi ile ve beyni ile ilgilenir; organları ile değil! AHMAKLAR da organlarla ilgilenip; beynin eseri olan ilmi ikinci plâna atarlar!   Hayat, bizim farkında olmadığınız gerçeklerle devam ediyor. Olaylar sizin sandığınız gibi değil!. Hele hele hayâl ettiğiniz gibi hiç değil!   Namaza durduğunuz zaman ezbere, düşünmeden, bir teyp gibi değil!. Namazı düşünerek, üstünde durarak okursanız farkını ve faydasını mutlaka görürsünüz.   Tarih, insana gerçeği değil, saptırmaları gösterir. Ahmed Hulûsi       UNUTMA Kİ...

www.allahvesistemi.org