... DEĞİL  Bir “ALLAH” var, bir de âlemler mevcut; değil!. Başka bir deyişle; bir içinde yaşadığımız âlemler, kâinat mevcut; bir de bunların ötesinde, bunlardan ayrı, bunların dışında bir "TANRI mevcut" anlayışı, tümüyle bâtıldır!. “Samanyolu” dediğimiz yıldızlardaki cennetler dahi, bu görünen madde yanları itibariyle değil; algıladığımız madde yapılarının atomaltı boyutunu teşkil eden dalga ikizleri itibariyledir! Kişinin yaptığı ve yapacağı bütün çalışmalar “tapınma” değil, «kulluk» gereğidir... Zorunludur!. DİN, FERDE GELMİŞTİR ve ölümötesi yaşamda devlet değil, ferd vardır!. Önemli, yol olan, isim değil; hedef olan ismin müsemmâsıdır!. İsim ve resim, hiç bir zaman öze perde olmamalıdır!. Tarikat seni, hakikate erdirip hakikatı yaşatamıyorsa, "yol" vasfını yitirmiş demektir!. Seni senden arındırmayan tarikat, "tarikat" değil, "dernek"tir!. Ötendeki değil, karşındaki HAK'kın fiilinden razı olmak, şirkten arınmaktır!. Ya "Allah kulu" olunduğunu farkedersin; ya da "tanrının kulu" olarak, geçer gidersin! ZAN ediyorsun ki, «ibadet» denen bu çalışmaları o TANRI'ya yaranmak için yapıyorsun... Halbuki bütün bu çalışmalar, ötedeki ya da ötendeki TANRI için değil, bizzat kendi geleceğin içindir!. Âlemleri tanıyarak ALLAH'a ermek değil; “ALLAH” ismiyle işaret edileni tanıyarak, Onun bakışıyla âlemlerini seyretmek ana gayemiz ve hedefimiz olmalıdır. “Din”, dünya saltanatı için değil; kişinin ölümötesi saltanatı, ya da Hz. İSA'nın deyimiyle, “göklerin krallığına ulaşabilmesi” için gelmiştir... Ki bu da ancak kişinin kendi hakikatine ermesiyle mümkün olabilecektir. “İbadet”e, “ALLAH”ın değil, senin ihtiyacın var! Uykudan kalkmışçasına, dünyada yaşadıkların bir değer ifade etmeyecek ve içinde bulunduğun ortamın şartları ile başbaşa kalacaksın!. Öyle ise bütün mesele senin, sadece bu dünyada bırakıp gideceğin şeyler için değil; yetecek ölçüde, ölümötesi yaşantıda sana lâzım olacak şeyler için çalışma yapmandır...  Bütün bu varolmuş olan kâinat; ilk insanlar değil, tüm insanların üzerinde yaşamakta olduğu dünya ve dünyada varolmuş canlılar değil; bütün güneş sistemi değil; güneş sisteminin içinde bir zerre olduğu 400 milyar yıldızdan oluşan galaksi değil; milyarlarla galaksiden varolduğunu hissettiğimiz algıladığımız kâinat, ucu - bucağı, başı - sonu olmayan kâinat, esas itibariyle Allah’ın indindeki bir “AN” lık bir düşüncenin hâsılasıdır!.  Allah Rasûlü’nün çok fazla "dua" etmesi, ötesindeki bir tanrıdan bir şeyler talep etmesi anlamında değil; özündeki Allah`a ait kuvvet ve kudreti istenilenler doğrultusunda kanalize etmesi şeklindedir!. Ya huylarına göre, ya şartlanmalarına göre, ya da âdetlere göre hüküm vereceksin; başka türlü değil!. Ama bütün bu hâllerden kurtulup, "Allah`ın vechi"ni görmek istiyorsan, "Allah de, ötesini bırak"!. Kur`ân-ı Kerîm’de teklif edilen namaz, oruç, hac gibi çalışmaların, gökteki tanrının hoşnutluğu için değil; kendi geleceklerini kurtarmaları için önerildiğini hiç anlamamışlardır!   İnsanlar birine tapınma amacıyla değil; Allah`ın yaratmış olduğu sistem ve düzen gereği olarak bir takım çalışmalar -ibadetler- yapmak suretiyle kendilerini ölümötesi yaşam koşullarına hazırlamak mecburiyetindedirler!.   Nitekim, zikirden amaç da ötendeki bir tanrıyı hoşnud etmek değil; beyin kapasiteni ve buna bağlı olarak anlayış ve idrâk kapasiteni arttırarak, özündeki Allah`ı tanımak; o güzel isimlerin anlamlarının sende kuvvetli olarak açığa çıkmasını sağlayarak "hilâfet sırrı”nı yaşamaktır!. Yalnızca konuştuğunuzda değil, düşündüğünüzde dahi tüm düşüncelerinizi beyin kapasitenizin kuvveti kadarıyla dünya üzerinde yayınlıyorsunuz! İnsan ötesinde bir tanrıya tapınmak yerine; ÖZÜNDEKİ "ALLAH"ı farketmek ve ötesindekine değil, özündekine yönelmek zorundadır!. Yenilenme, anlayışta, yorumda olur!. Yani, müslümanlık anlayışında, "Din"i değerlendirmede olur; Sistem’de değil!. İnsanlara şükretmeyen Allah`a şükretmiş olmaz!. Yani muhatabın, hayâlinde yarattığın ötendeki "tanrı" değil; algıladığın her şeyin özü olan "ALLAH"tır!. Bunu farketmedikçe, "İSLÂM DİNİ"nin yüceliğini anlayamayız!.   Müslümanların öncelikle yapması gereken şey, paralarını binalara, dünyalık şeylere değil; "DİN" ilminin insanlara ulaşmasına yatırmalarıdır. Çünkü insanlar, bilgisizlik yüzünden çok önemli çalışmaları ihmal ediyorlar ki, bundan çok büyük zarar görecekler!.   Taklitçi olmayın; güdülen konumundan kurtulun; ilim sahibi olun ve yaşantınıza kendiniz yön verin! Tâbi değil, istişâre edip en mâkul olanı uygulayan olun!.   "İslâm Dini"nin temel esaslarına göre, -sonrakilerin zanlarına göre koydukları hükümlere göre değil-; Kurân’daki bütün teklifler zorlayıcı olmayıp, kişinin kendi arzusuna bırakılmıştır. Kişi, bunların dilediği kadarını uygular ve karşılığını alır; yapmayıp ihmal ettiklerinin sonucuna da ölümötesi yaşamda katlanmak zorunda kalır!.   Kafasında tahayyül ve tasavvur ettiği tanrısına “Allah” diyor; sonra da böyle saçma bir şeyin olamayacağına hükmederek, onun yokluğunu iddia ediyordu!. Yani, hakkında hiç bir bilgisinin olmadığı şey değil, kendi varsaydığı tanrısı idi inkâr ettiği!.   Allah Rasûlü Muhammed Mustafa Aleyhisselâm'ın sünnetinin, Arap âdet ve örfleri değil; Allah sünneti olup; “Allah sünneti”nin ne olduğunu idrâk ve hazmetmiş olmak gerekir!.   Bizim gibi sınırlı anlayışlı insanların, O yüce Zâtı övmeye kalkışı ise, O`nun yüce şânına ancak kısıtlama getirir!  Ayrıca Rasûlullah bizden, kendisini övmemizi değil; getirdiklerini anlayarak çevremize olabildiğince verici olmamızı istiyor ve bekliyor!. O`nun ulvî şahsiyetini, kendimize geçim kaynağı yapmamızı değil!.   Eğer, bu yanlışı yapıyor ve bilgisizliğimizin karşılığını biraz pahalı ödüyorsak; suçu karşımızdakinde değil, kendimizde arayalım; işin gerçeğini araştırmayıp, körü körüne, bilinçsizce etrafa uyduğumuz için!.   Hakkında konuştuğun kişi, duyduğu zaman, senin söylediğinden memnun kalmayacaksa; sen o sözlerinle onun çiğ etini yiyorsun!. İstediğin kadar, ben “oruc”luyum, de!. Hem de, pirzola değil, çiğ ölü eti yiyorsun!. Orucun ne hale geldi bir düşün!.  Şartlanmaya dayanan birikim komplike bir sistem değildir ve cevabı verilemeyen pek çok sualler ihtiva eder. O zaman da dersiniz ki, bu gün için bu sualin cevabını veremiyoruz! Oysa şartlanmalardan doğan bilgilerle değil, saf gerçeklerle yürürseniz, komplike bir sistemle karşılaşırsınız; ki bu yoldan neticeye ulaşan bir kişinin cevabını veremeyeceği sual kalmaz... İnsanı hayvandan ayıran özellik, şefkati, merhameti, iyilik yapması değil; akıl sahibi olması ve geniş tefekkür gücünün bulunmasıdır.. İnsanın şerefi aklı kadardır!. Hakikati bilmenin getirdiği sarhoşluk ya da cinlerin bilincine yolladığı saptırıcı fikirler, mesajlar eğer seni bir takım çalışmaları yapmaktan alakoyuyorsa, bu hakikat bilgisi senin için yararlı değil zararlı oluyordur!. Bilmediğiniz bir şeye "iman" etmek, ancak, o bilmediğiniz şeyin "ismine iman etmek" demek olur!. Oysa önemli ve gerekli olan, o şeyin "ismine" değil "mânâsına iman" etmektir!. Eğer gerçek anlamda "kader sırrına" vakıf olmak istiyorsak, önce kelimede değil, lafızda değil, "özde birliği" kavramak zorundayız!. Varolan her şey; sen değil; senin anan baban değil; çocuğun sülâlen değil, senin yaşadığın köy, kasaba, şehir değil; senin içinde yaşadığın memleket, içindeki bütün insanlar değil; senin üzerinde yaşadığın dünya ve o dünyada yaşayan bütün varlıklar değil; senin dünyanın tabi olduğu merkez yıldız Güneş ve ona tabi olan bütün planetler değil; senin merkez yıldızın Güneş gibi milyarlarcası değil; yüzmilyarlarla yıldız değil; o yüzmilyarlarla yıldızın meydana getirdiği galaksi gibi milyarlarla galaksinin içinde bulunduğu boyuttaki evren değil; sayısız boyutlardaki sayısız evrenler, "ALLAH"ın indinde bir "HİÇ"tir!.  "İSLÂM", dünyada sadece belli bir kavmin veya insan topluluğunun dini değil; kâinatta geçerli olan nizam, ilâhi düzendir!. Kişi inanır veya inanmaz, bunun sonuçlarını da ölümötesi yaşamda görür!. Çünkü bu dünya zorlama değil, "TEKLİF" dünyasıdır!. Olaylara, bir açıdan değil de, her yönden bakan ise hükümden kaçınır! Çünkü, hükmün özünde, göresellik yatar! Fakr tamam olduğunda o mahalde seyredilen, görülen, konuşulan artık kişi değil, Hak'tır; esmâ-i ilâhi’dir! Arş, mekânsal değil boyutsaldır! “Allah'ın perdeleri”, dendiği zaman bilinmelidir ki, bu perdeler Allah'ın üzerinde değil, bizim basîretimizde mevcuttur. Yani, bu perdeler âfâkî (dışta) değil, enfüsîdir! Allah'ın, misli, dengi, benzeri, makro ya da mikro plânda bir ikincisi yoktur ki, "ondan büyüklüğü" bahis konusu edilsin! Sonsuz - sınırsız olması sebebiyle, tüm varlıkta kendinden başka bir vücûd sahibi olması mümkün olmayan büyüklük! Evet, bir şeyden büyük değil, "büyüklük" sahibi! Müferridûn’un, Aktâb’ın istiğfarı; seyrleri gereği esmâ müşâhedesindendir..yoksa, herhangi birimiz gibi, yaptığı bir yanlış fiilden dolayı değil! Müşâhede, yâni görebilme, şâhid olma, o şeye ulaşmakla ya da yaklaşmakla mümkündür...Hakikat ise, gözle görülecek bir nesne değil, şuurla erilecek bir “ilim”dir! Rasûlullâh, tamamiyle bilimsel gerçeklere dayanan din olgusunu en mükemmel şekilde açıklamıştır. Ne var ki, insanlar Din’e ilimle değil, şartlanmaların hükmü altındaki önyargı ile baktıkları için bu gerçekleri görmekten mahrum kalmışlardır.   Ruh'ta oluştuğu iddia edilen tüm haller, aslında ruhta değil beyinde oluşmada!.   Nice insanlar vardır ki, ilmi ezberlerler ve naklederler. Zekîdirler!.   Ama onları anlayıp yeni yeni şeyleri bulmak zekâ değil, akıl ister.   İdrâk fiil değil, bir manâdır!.. İdrâk, denen şey, bir fiil değildir, bir mânâdır. İdrak denen şeyi, ne elle tutabilirsin ne gözle görebilirsin.   Abdest olayında gaye temizlik değil, beynin elektrik ihtiyacının karşılanması söz konusu.   SIRAT ise bir kaçış yoludur!.. Kaba mânâda anlaşıldığı üzere taştan-betondan bir köprü değil, bir tür hava köprüsü!.   Allah’a sığınmanın anlamını çok iyi farketmek zorundayız... Yaptığın işin Allah’ın kuvvet ve kudretiyle olduğunu farketmek ve o gücü kullanabilmek, “O'na sığınmak” demektir...  Yoksa "Allahım ben sana sığınıyorum" demek değil!. Ahmed Hulûsi       UNUTMA Kİ...

www.allahvesistemi.org