ALLAH VE SİSTEMİ / FAKAT ...

AllahveSistemi.jpg (8323 bytes)

FAKAT ...

Tedbirle takdiri değiştiremezsiniz; fakat, takdirde var ise tedbir alır ve böylece de kazayı geri çevirmiş olursunuz!.

Bedbaht o kişidir ki, "DOST"uyla beraberliğin yolunu bilir, fakat dünyalığı onu engeller.

Kavuşmak, büyük zevktir; fakat özlemek de ondan aşağı değildir.

Ver, fakat neticesini bekleme... Zirâ neticesi, verilene aittir!.

Herkes, birbirine ve her şeye bakar; fakat, kimse, bir diğeriyle aynı şeyi görmez!. Herkes, aynı şeye bakar; fakat, aynı şeyi, mutlaka farklı görüp değerlendirir. Herkes, her şeyi, dışarıda değil, hayâlinde görür; ve değerlendirmesini de, kendi veri tabanına GÖRE yapar!.

Normal bir insanın yaşamı beş duyu dediğimiz kesitsel algılama organlarının verileriyle oluşur, gelişir. Beş duyu dediğimiz kesitsel algılama organlarının verileriyle kayıtlanmak sûretiyle bilinç KOZASINI örer! Fakat sonra da gelişen bilinç, beş duyu verilerinin kaydından kendini kurtaramazsa, kozasından çıkamayan ipek böceği gibi kaynar suya atılıp orada mahvolmaya mahkûm olur.

Varlık âleminin; algılayamadığımız alt boyutlarında, santimetrenin milyarda biri kadarlık dalga boylarından, kilometrelerce uzunluğundaki dalga boylarına kadar, sayısız fakat her biri bir mânâ ifade eden dalga boylarından oluşan bir yapı olduğunu farkederiz. Bu yaratılmışlar boyutudur.

İnsan-ı Kâmil, bâtını itibarı ile, Gayb-ı Mutlak itibarı ile sınırsız; fakat izhâr ettiği mânâların bâtınına göre de de âcizdir.

İşte Allah’ın rahmet sıfatı da, üretme sıfatıdır. Bu üretme sıfatı Allah’ın esmasının işaret ettiği manâların özelliklerinin eserlerini üretir. Fakat, bu üretilen varlıkların yer aldığı sistemde hakim unsur, “Kudret” tir.

Allah’ın ürettikleri iki kısımdır. Bir kısım ürettikleri, “Rahman” ismi kanalından gelir. Bir kısım ürettikleri “Rahim” ismi kanalından gelir. “Rahman” ismi kanalından gelen üretimler, insanın yapısına ilk anda hoş gelmeyebilir. Fakat, o hoş gelmeyen, yakan, üzen şeyin özünde, ardında, insan için büyük yarar ve güzellikler vardır.

Akıl, imân nuruna basamaktır. Akıl imân nurunu değerlendirir. Fakat imân nuru olmaz ise, kişi cennete giremez!. Cennetin anahtarı imân nurudur, akıl değildir.

Bir insan hangi gerekçe ile olursa olsun sayısız yanlışlar, hatalar, kusurlar yapmış olabilir. Bir insan geçmişinde esrar, uyuşturucu, eroin kullanmış olabilir. Bir insan geçmişinde en büyük hataları, kusurları, yanlışları yapmış olabilir… Fakat o insan, yaşadığı, nefes aldığı sürece, bütün bunları geride bırakıp; yeni bir sayfa çevirip; gerçeklere göre yaşamına yön verme şansına sahiptir!.

Öncelikle bilelim ki; “Îmân” fıtrî bir özelliktir!. Sonradan edinilmez!. Sonradan açığa çıkabilir; fakat sonradan edinilmez!.

“Îmân” sahibi Cehennem'den geçer, fakat yanmaz!. “Yanma” olayı kesinlikle bilelim ki, “imansızlıktan”dır!.

Kişi, elinde olmayan şartlar dolayısıyla yapamadığından hesaba çekilmez fakat yapmamasının sonuçlarına katlanır!.

Îmânın taklidi olmaz; fakat, İslâm Dini’nin gereği olarak teklif edilen fiillerin taklîden yapılması mümkündür.

Cimri, kendi ihtiyacı olmadığı halde, elindekiyle başkasının bir muhtacın ihtiyacını karşılamayandır. Kendine biriktirici, fakat dağıtmayıcıdır!

Bütün yaratılmışlar, her an O’nu tesbih etmektedir!. Bir kısmı bilerek, bir kısmı bilmeyerek!. İnsan da, hayvan da, taş da, toprak da, ot da, hava da. Fakat, Rabbin indinden ilim vermediği kişiler bunu bilemezler, idrâk edemezler.

Cehennem bir mekândır!. Fakat Cennet ise bir yaşam boyutudur... Orada kişi kendi gelişme seviyesine göre oluşan bir boyutun sonucunu yaşar!.

Eğer kişi dünyada iken bazı gerçekleri farkedememiş ise; ya da anladığını sanmış fakat gerçekten anlamamış ise; bu takdirde Cennet’te zaten onun araştırmasına girmeyecektir... Bu yüzdendir ki, dünya yaşamı içinde bir kısım gerçekleri anlamamış insanların Cennet’te onları farketmesi diye bir şey sözkonusu değildir.

Allah Rasûlü’nün, o sözü kime, ne zaman, nerede, hangi şartlar altında söylediği işin en önemli yanıdır... Bunlar bilinmeden, bu "Hadis"tir deyip, bakkal Memet efendiye lâf anlatılmaz... Hadisleri okuyun, fakat anlamadığınız zaman onun yazdığım yönlerini araştırın...

Ruhu olanın hafızası vardır; fakat her hafızası olanın ruhu yoktur... Yani ölümötesi yaşamını sağlayacak olan beyin üretimi kişilik ruhu, demek istiyorum...

Ulûhiyet ise, hem Ahadiyeti, hem de kesrete ait bütün kavramları içine alır... Bu yoldan da şuur, özüne döndüğünde, erebildiği noktaya kadar ulaşır... Bu sebeple Ulûhiyetin kişideki tecellisinden sözedilebilir, fakat Ahadiyet tecellisinden sözedilemez... edilse dahi, bu ancak anlatım sadedindedir...

Âdem, yaptığı hatayı kendine maleder: "Ben bu halde kendi nefsime zulmettim", der, ve bu değerlendirmesinden dolayı mağfiret bulur. İblis’in ifadesi ise, "beni azdıran sendin" Fakat bu değerlendirme onun helâkına sebep olur.

Yapılan iyilik veya hizmet, sûreten falanca kişiye; fakat hakikati itibariyle onun öz boyutundaki TEK'edir... Dolayısıyla kim kime iyilik yaparsa, veya kim kime kötülük yapar yüz çevirirse, hep TEK'e yapmış olur bu davranışını!.

Ahmed Hulûsi

UNUTMA Kİ...