ALLAH VE SİSTEMİ / HÂLÂ...

AllahveSistemi.jpg (7925 bytes)

HÂLÂ...

ALLAH"tan gayrının mevcud olmadığını söylerken, hâlâ "var" olduğunu mu zan ediyorsun?.

Hâlâ onbin sene geriden çalışan beyinlerin, "kıyâmete kadar geçerli ve çağdaş olacak kitab"ı anlaması çok zordur!.

"Allah gazâbına dûçar olmuş" kişi, özündeki Allah'ı tanıyamamış ve bunun gereğini hâlâ yaşayamamakta olan insandır!.

Niçin hâlâ Nebi-Rasûl, peygamber mealde? Çelişki değil mi? Niçin Rab-İlah-Allah=Tanrı?

"ALLAH Adıyla İşaret Edilen"in ne olduğunu hâlâ anlamadığınız için, hayâlinizde- ötelerde bir hiçliğe atıyorsunuz tanrınızı; bu da sizin "tanrınız"ın yeni bilgiler ışığında "upgrade" edilmesinden başka bir şey değildir!.

Her gece her şeyi bırakıp yalnız yolculuğa çıkıyorsun başını yastığa koyunca.. Hâlâ yalnız olduğunu farkedemiyorsun!.
İlim geldikten sonra hâlâ onların hevâsına tâbi oluyorsa mukallit, iyi bir müşrik olarak tanrısına kulluk ediyordur!.

Mülhime’de olanlar, hâlâ tanrı kavramından kurtulamamışlardır...

Denizin yüzeyini kaplamış buzu, hâlâ deniz ismini verdiğimiz sudan ayrı düşünüp, buzdaki deliğin altındaki suyun, buzdan ayrı olduğunu sanıp; buzdan görünen suyu ayrı düşünmek, genele takdir edilmiş bir roldür ki, bunu târif için “gaflet“ veya “şirk” kelimeleri kullanılır!.

Etrafın bize verdiği mertebeler ile kendimizi kandırmayalım!... Yaşadığımız boyutta ne kadarıyla "ALLAH Adıyla İşaret Edilen”i tanıyıp; ne kadarıyla "O'nun ahlâkı ile ahlâklanmış olarak" yaşadığımıza bakalım!. Hâlâ, yaşadığımız çevrenin bize taktığı gözlükle ve gözbebeklerimize göre yaşamı ve insanları değerlendiriyorsak, etrafın bize atfettiği mertebelere sakın aldanmayalım..

Şaşkın ördek misâli, “doğa mı?”, “kader mi?”, “Allah mı?”, deyip; labirentte yolculuğa devam ediyoruz… Genetik ilminin getirdiği sonuçlardan haberi olmayan, gök tanrı kulları, hâlâ yukarıda oturan ve tükenmez kalemiyle anbean olayların akışına göre kader yazan tanrı baba hayâl ediyorlar!.

Cennet’in dışında başka bir boyut yok ki! Siz hâlâ Cennet’i bir mekân olarak düşünüyorsunuz!. Halbuki Cennet mekân değil, yaşam boyutudur!. Bunu çok iyi anlamaya çalışın!.

Eğer o kişi hâlâ tanrı kavramına dayalı düşünüyorsa, elbette ki dışarıdan gelen ve bedenden önce yaratılan bir ruhtan söz edecektir.

Biz hâlâ dışarıdan, cin türü, şeffaf bedenli bir meleğin getirdiği ruhtan sözediyorsak; buna verilecek cevap, “anlayışın mübarek olsun!” demekten başka bir şey olamaz...

Hayâlinizde, hâlâ, kurtulamadığınız bir tanrı var, "Allah" etiketli!. Bu tanrının elçisi var, yukarıdakinden vahiyler alan!. Yukarıdakinin evliyası var hayâlinizde!. Ve o yukarıdakinin aşağıdaki "MEHDİ"si var hayâlinizde!. Hayâlinizde geliştirdiğiniz ile gerçekteki varolan ve yaşanan birbirinden çok farklı!.

Farkediyorum; kozamın dışında bir yaşam var ama.... Hâlâ kozanın içindeki kendi hayal dünyamın içinde, kendi yarattığım değerler ile ömür tüketmekten başka bir şey gelmiyor elimden!. Aslında biliyorum, benim bu çok önemli değerlerimin, Çin'in hong thukiyang köyünde sıfır değer ettiğini!. Biliyorum ama; beni kozamın değerleri tatmin ve mutlu ediyor ya!..

“Allah gazâbına dûçar olmuş” kişi, özündeki Allah’ı tanıyamamış ve bunun gereğini hâlâ yaşayamamakta olan” insandır!. Bunu idrâk edememek de gazâba uğramışlığın bir başka belirtisidir!.”

Güneşi batmış; yıldızı dökülüp sönmüş; kör olmuş; hayâlindekiyle avunuyor; kendini, “evrenin sırlarını görüyorum” diye kandırıp avutuyor!. Hâlâ sistemi kavramayacak mısınız? Hâlâ kişiye göre DİN=SİSTEM olmayacağını idrâk etmeyecek misiniz?

Sistem acımasız!.

     Sistem kesin!.

     Sistem katı!.

     Sistem senin için yaratılmamış!. Sen, sistem içinde buldun kendini!. “Felekleri senin için yarattım”ın muhâtabı, Hakikat-ı Muhammedî; NOKTA!.

     Hâlâ fark edememişim sistemi hakkıyla!.

     Hâlâ anlamamışım taşın sert olduğunu!.

     Hâlâ mûcize, kerâmet bekliyorum!

     Güneşin, benim için, batıdan doğmasını; şeytanın şeytanlığını, deccalin deccalliğini benim için bırakmasını istiyor, bekliyorum!.

     Sınavlar insanlar için!.

     Sorular; kendini içinde bulduğu olaylar!.

     Sınıf geçme şartı, sorulara doğru cevap verebilmek…

     Doğru cevaplar, RASÛL’den ulaşmış bizlere… Kitap’ta yazılı…

Ölüp, gerçeği gördükten sonra: -KEŞKE DÜNYA HAYATINA DÖNSEK DE DAHA ÖNCE YAPAMADIKLARIMIZI YAPABİLSEK DERLER. AMA OLMAZ ÖYLE ŞEY!." âyeti, ölümü tattıktan sonra bir daha dünyaya kesinlikle geri dönüş olmayacağını, defalarca Kur'ân-ı Kerîm'de tekrarlamasına rağmen; hâlâ bir takım insanlar "reenkarnasyona" yani eski dille "tenâsuh" isimli Hind kökenli görüşe inanmakta ve Müslümanları da İslâm ile asla bağdaşmayan bu görüşe inandırmaya çalışmaktadırlar.

Ama sen halâ, “Allah”ı bir tanrı olarak düşünüp; “yukarıdan seyrediyor” deyip; olaylar içinde, yaşam içinde insanları suçluyorsan; takdir edenden perdelenip, insanlarda kusur-eksik arıyorsan, insanlarla uğraşıyorsan kendini aldatıyorsun!. “Rüzgâr eken fırtına biçer” derler. Ne yapıyorsan karşılığını alacaksın!

Şimdi, Hz. Ömer’in kurabiyeden tanrısı gibi biz de önce, kendi kafamızda varettiğimiz, tanrıyı yukarıda bir yerlere oturtuyoruz!. Sonra da; “nasıl olsa O, bizi, merhamet eder bir yerlere sokar,” deyip, her şeye boş veriyoruz!!! Düşünmüyoruz ki; Şu yemeği yemediğimiz zaman, karnımız doymuyor… Yukarıdaki, bizi doyurmuyor. Hastalandığın zaman ilâç almazsan, tedavini yaptırmazsan, yukarıdaki seni iyi etmiyor... Bu kesin gerçekler, gözümüzün önünde olduğu halde, halâ yukarıda biri var, o bizi bağışlar zan ediyoruz. Bu kadarla kalmayıp, onun için namaz kılacağımızı, onun için oruç tutacağımızı zan ediyoruz!.

   “HÛ” her an yeni bir “şe’n”de iken… Hâlâ, beynimizde kum saatiyle dolaşmak niye? Beynindeki kum saatiyle, 2000’e girenler; ne zaman, iman ettiklerini hep tekrarladıkları “ALLAH”ın, her an yeni bir Zâhir oluşta olduğunu kavrayacaklar? Ne zaman, dünde yaşamaktan ve dünde yaşayan ve yaşananların tekrarını beklemekten vazgeçip; an içre olanı fark edecekler? “HÛ her an yeni bir şe’ndedir”; biz, bunun ne demek olduğunu anlayamasak da!

“ALLAH”da tüm varlıklarıyla fenâ bulmak, yani yok olmak, yerine; tanrıya da sahip olmak isteyen zekî insanlar bu yaptıklarının karşılığını alıyorlar elbette…

“Allah” da onlara “mekr” yapıyor; ortaya koydukları bu fikir ve davranışları sonucunda! Dünyalıklarının bir kısmını bu yoldan ilâhiyatçılara kaptırtıp; karşılığında onları, elleri başlarında ortada dımdızlak bırakıveriyor! Onlar da hâlâ, paralarının 40’ta birini vererek tanrıyı, cenneti alabilecekleri sanısıyla ömür tüketiyorlar! Dünyaları rezil, âhretleri rezil!. “ALLAH” için her şeyinden yüz çevirip; “O”na firar edenler ise, “O”nda yok oluyorlar!

Kayıplarının nedenini araştıracak kadar aklın varsa geçmişine dön! Geçmişinin muhasebesini yaptığında, hâlâ karşındakileri suçlayabiliyorsan, tedavi kapın elân kapalı demektir!

Bugün sizi yangınlara düşüren, cehennemi yaşatan dışardan biri mi ki; yarın da size cehennemi yaşatacak dışardan biri olsun? Hâlâ SİSTEM ve DÜZENİ kavrayamıyor musunuz? “Ellerinizle yaptıklarınızın sonuçlarını yaşamak” üzere kurulu “Allah yaratısı Sistem ve Düzen’’in kurallarıyla kesin bağımlı olduğumuzu hâlâ idrâk etmeyecek misiniz?

San ki, bugünkünün kesintisiz devamı olan kabir cehenneminde, arkandan gelecek paralı “Kurân”, senin ateşini söndürecek; bugün reddettiğin veli”lerin “Rasûl”lerin şefâati seni yarın cehennemden çıkartacak!!!. “Ham hayâl” derler buna!. “Sürüden biri daha gitti”, diyecekler ardından!. “İman”sız!. Sen hâlâ yaktığın ateşlerin pazarlığını yapadur! O ateşler birgün seni yakmayacakmış gibi…

İmanın gereği olan AMEL yoksa, iman mevcut olabilir mi?... Sigara için biri, “ben sigaranın zararlarına iman ediyorum” dese dahi, böyle bir imânı var mıdır? O zarara iman etmiş biri, sigaraya devam edebilir mi?.. Ediyorsa, o konuda imânı hâlâ var olabilir mi?...

Niye cehennem?… Cehennemde neler olacak?… Kim sizi cehenneme atacak?… Bundan zevk alacak biri mi var sanki!. Böyle biri yoksa; hâlâ yaşayacağınız cehennemin nereden kaynaklanacağını göremiyor musunuz?

“Elleriniz”, yalnızca BEYNİNİZİN aracıdır; Bu sebeple, şu an yaşadıklarınızın tümü beyninizdeki –aynıyla ruha da kaydı giren- veri tabanınızın sizden açığa çıkışıdır. İş böyle olduğuna göre, niçin, hâlâ veri tabanınız üzerine eğilip, bugünkü ve yarınki yangınlarınıza neden olan veri tabanınızı gözden geçirip; neden, o verileri yeniden düzenlemiyorsunuz?… Yoksa yangında yaşamaktan zevk mi duyuyorsunuz?

Yaşadığınız an içindeki düşünce ve fiillerinizin sonuçlarını daha sonraki an ve süreçte aldığınızın farkında değil misiniz?... İçinde bulunduğunuz huzur ortamı veya yangınların dünkü düşünce veya fiîllerinizin sonucu olarak bugün sizi kuşatmış olduğunu hâlâ mı göremiyorsunuz?

Dünya Mehdî’lerden geçilmiyor, belki de bunlardan biri gerçeği; biz hâlâ eli kılıçlı beyaz atlı mehdi gelip yeldeğirmenleriyle savaşacak beklentisi içindeyiz!

Ruhlarını, varlıklarını, benliklerini “Deccâliyet’’e böylesine satan ya da kiralayan bir topluluk görülmemiştir!. Deccal devrinde olacakları söylenenlerin neredeyse hepsi gerçekleşmiş… İnsanlar, cennet diye cehenneme dâvet ediliyor; cehennem, cennet gösteriliyor; cennetse ‘’cehennem’’!…. Ve hâlâ daha, DECCAL bekleniyor!.

Akı kara, karayı ak; doğruyu yanlış, yanlışı doğru; realiteyi sapma, sapıklığı realite; soyanı, sömüreni yüce, doğruları yazanı, hakkını arayanı ÖCÜ, tukaka gösteren ‘’DECCÂLİYET’’ adamlarıyla her yanı sarmış, her şeye hâkim duruma gelmiş; hâlâ topraktan fırlayacak ya da uzaydan gelecek bir DECCAL bekliyorlar!..

2000 devrimini hayâllerinde, öteden bir balon olarak düşünenler, hâlâ o balonun gökten inmesini bekliyorlar… Ya da bir UFO’nun gelmesini… Devrimlerin tüm şiddetiyle başladığının farkında değil kimse, çünkü başka türlü hayâl ediliyor ve bekleniyordu!. Önce gecenin zulmeti, sonra günün aydınlığı gelir.

Dünyada yaşarken, bu güne kadar bildiğiniz kişiliğinizden arınıp, “evrensel kişilik” edinemediyseniz; hâlâ da, bu yolda bilgi ve enerjinizi kullanamıyorsanız, bu hâl üzere ölümü tadacaksınız, demektir.

Uyarıcılar her kisvede uyarırken insanları; ahmaklar hâlâ, herşeyin eskiden gelmekte olduğu gibi, devam edeceği sanısındalar!. Geminin karaya çıktığını fark etmeden danslarına devam ediyorlar! Gök kararıyor; yer depreniyor; anlayışı kıtlar, saz çalıyor diyorlar!

Ölümün soğuk nefesini hissettirdi yüz binlerle, milyonlarla insana; bir gece âniden... Onbinlerle insanı bir anda çekip alıverdi yanına! Âhiretlerini veripte satın aldıkları dünyalıkları çıkıverdi ellerinden! Belki imanları kaldı ellerinde, belki o bile değil!. Âniden geliverdi!. Şimdi çok sevdikleri bile yanlarında değil! Umutları vardı gece yatarken... Yarınları vardı... Yapacakları; hayâlleri vardı... Hepsi tuz buz oldu âniden!. Evsiz, ailesiz, üstsüz-başsız yüzbinler!.

Hâlâ mı dünyalık için kavga... Hâlâ mı dünyalık için kırgınlık?

Gözlerini açıp tekrar göremediler eşlerini, kardeşlerini, çocuklarını…

Tüm hayâllerini umutlarını yitirmiş bir halde; yepyeni bir dünyada buldular kendilerini bir anda! Yüzbinlerle insan evsiz malsız mülksüz çırılçıplak ortada kaldı!. Hayat böylesine acı gerçek ve ibretlerle bize birşeyler anlatmaya kalkarken… Biz hâlâ, yarın elimizde olmayacak, hattâ belki geride kalanlara bile yaramayacak şeyleri biriktirmek için, tüm zamanlarımızı harcar; KESİN GİDECEĞİMİZ ortama hazırlanmazsak; yemin ederim ki orada hiç acıyanımız olmayacaktır!. Hâlâ yarınların getireceklerini fark edemeyenler, algılayamayanlar, söylenenleri felâket tellâllığı olarak niteleyenler; neye meydan okumakta olduklarının idrakında olmadıkları için, ummadıkları bir anda, çok üzüleceklerdir.

Ahmed Hulûsi

UNUTMA Kİ...