ALLAH VE SİSTEMİ / ... KADAR

AllahveSistemimor.jpg (9053 bytes)

... KADAR

Her ilmin değeri, onun sana sağlayacağı menfâat kadardır!

Kişinin beyin kapasitesi ne kadar güçlü ise, yayını ve “dua”sı da o nisbette tesirlidir!.

Dünyada düşünebilme kapasitesini ne kadar arttırırsa bir insan, cennette de o kadar çok nimete kavuşacaktır.

Kişinin cennette erişeceği nimetler, dünyada erişebildiği düşünebilme kapasitesi kadardır. Dünyada erişebildiğin düşünce kapasitesi de senin dünyada yaptığın zikirle beyninde meydana getirebildiğin açılım kadardır.

Ne kadar zikirle beyninde ne kadar açılım meydana getirebilirsen, o kadar düşünme kapasiten gelişir o kadar ilmin artar, o kadar ruhâni kapasiten büyür ve bunun sonucu olarak da o kadar sende Allah'ın isimleri açığa çıkar.

Allah’ın esmâsından varolmuş varlık eğer bu boyutta kendini tanırsa onun için de o kadar zaman kavramı kalmaz; Allah’ın esmasının getirdiği güzelliklerin oluşturduğu bir ortamda yaşam sürer ve gider.

Herkes karşısındakileri değil, kendisine yansıyandan algılayabildiği kadarıyla, hayâlindekini görür ve değerlendirir.

Sen “ALLAH’A İMAN” ettiğin zaman, Allah’ın varlığından var olan bir varlık olduğunu ve O’na ait özelliklerin kendi varlığında olduğunu bilip buna iman ediyorsun! Buna imanın ne kadar ise hayatta o kadar başarılı olursun.

Kişi bu iman ile kendisinde cehennem ortamından çıkacak gücü bulur! İsterse zerre kadar imanı olsun!

Tefekkürü itibariyle zamanın, idrâkı itibariyle de mekânın sözkonusu olmadığı bir evrende yaşamını sürdüren insan, ne hikmettir ki, gerek şartlanmaları ve gerekse de kendisi sandığı bedeni vasıtasıyla, zaman ve mekân kayıtları ötesinde, evrende idrâkı kadar yer kaplamaktadır.

Hepimiz birer elmasız!. Ama, ilim bizi ne kadar yonttuysa, basamak değerimiz o kadar yukarıda olacaktır!.

Söylenen hiç bir söz, söylenmemiş olmaz!. Yapılan hiç bir şey yapılmamış olmaz! Ne kadarıyla onu telâfi edebilirsiniz; bunu da ancak Allah bilir!.

Yarın bizimle olacak ilim kadarıyla Allah’ı bilme, tanıma şansımız var. SONSUZA DEK bizimle olacak olan, sadece taşıyabildiklerimiz kadarı olacaktır.

Sendekileri ortaya çıkarabilmen için ayna olarak karşına konmuştur ESMÂ’ÜL HÜSNÂ: Yani esma’ül hüsna, yani Allah’ın isimleri sendeki vasıflara ayna olarak karşına konmuştur.Ötedeki Allah’ın ilah’ın Tanrı’nın isimleri değildir onlar; sende mevcud olan mânâlardır onlar.. Bu mânâlar sende açıldığı kadar, bu özellikler senden dışarı taşar. Bunun yolu da zikirden geçer, bilgiden değil!.

Allah’a iman etmiş olanın arzı geniştir. Ulûhiyet arzında ve semâsında seyreder!. İstidracı ortaya koyan kâfirin arzı ise benliği kadardır; sonu ise cehennem!.

Kulun rızkı, yaratıldığı andan sonsuza kadar, kendisine takdir edildiği kadarıyla ulaşacaktır; dem be dem!.

İşte başına gelen belâ ne kadar büyükse, ardından gelecek Rahmet de o kadar büyüktür. Yani kahrı, belâsı, Rahmetin kendisidir!

Yaşam, duyguların üzerine değil; mantığın üzerine kurulduğu zaman saadet getirir! Şöyle bir dönün, dün’ünüze bakın... ne kadar pişmanlık duyduğunuz olay varsa hemen hepsinin altında duygusal davranışınız yatar!.

Görebildiği kadar düşünenler, meleklerden bîhaber yaşarlar. Düşünebildiği kadar görenlerin gözlerinin keskinliği, nazarının keskinliği ise meleklere ulaşır.

Dilediğinizi yapın… Kendinizi bir an evvel ateşten çıkartın, azabınız son bulsun... bu dünya üzüntü ve sıkıntılarla harcanacak kadar değersiz değil!.

İnsan aklını ve mantığını kullandığı kadar değerlidir!.

Herkes düşündüğü kadar düşünebildiği kadar güzellikleri yaşar. Dünyada düşünebilme kapasitesini ne kadar arttırırsa bir insan de o kadar çok nimete kavuşacaktır.

Yapabildiğiniz kadarını yapın! Hepsini yapamıyorsanız da, kurtarabildiğinizi kurtarın!. Ne kadar yapabiliyorsanız, o sizin kârınızdır!

Yukarıdan havadan size verilecek birşey yok!. Herşey sizin kendi çalışmalarınıza bağlı! Ne yaparsanız, ne kadar yaparsanız, o sizin neticeniz olacak!.

Soru ilmin yarısıysa, soracaksın! Ne kadar kafan çalışıyorsa o kadar sorun vardır. Sorusu olmayan insanın zaten kafası çalışmıyordur. Kafası çalışmayan adamı koyver çayıra sal... gitsin!

Esasen beyni tanıyabildiğimiz oranda neleri ne kadar yapıp ne kadar değerlendirebildiğimizi farkedicez ve şartlanmalara dayanan düşünce blokajlarınmızı kopartmağa ve elimizden geliyorsa kırıp parçalamağa ve orijinal ve gerçekçi düşünmeye başlayacağız.

Din, değere göre asra göre topluma göre değişmeyen Mutlak Allah Düzenidir!. Ve bu, Adem’den bugüne kadar da bugünden Kıyâmete kadar da DEĞİŞMEZ DÜZENDİR!

“Allah vardır, Allah Tektir. O’nun dışında birşey yoktur!”....... bunları çok güzel, teypten aldığımız gibi tekrar ederiz. Ama bir fiille, bir olayla karşılaştığımız zaman, ”bima ağveyteni” diyen şeytan kadar iman ehli olarak “Allah böyle istedi de bu böyle yaptı veya bu böyle oldu” diyebiliyor muyuz?

Sende terki meydana getiren sevgi, aşk; her ne kadar gafletin dolayısıyla o sûrete gibi sanırsan da, o sûrette sana yüzünü gösterenedir.

Ölüm akabinde ebediyete kadar sürecek yaşam, şu anda dünyada iken yapılacak çalışmalarla elde edilecek enerji ve ilme dönük bir biçimde elde edilecek!

Geçmişine bak... Birtakım çalışmaları yapmadan evvelki hâlin neydi. Yapmadan evvel sana bir şey veriliyor muydu? Ama yapmağa başladın açılmaya başladı. Demek ki bu da Sistem’i gösteriyor. Yaptığın kadarının karşılığı!

Ne çalışma senden çıkarsa o kadar karşılığını alacaksın. Daha doğrusu, karşılığını alacaksın değil..O kadar oluşturacaksın. Karşılık veren biri yok! Sen oluşturuyorsun!

Yatarsan bütün gün, yatmış olursun… Kalkarsan çalışırsan, çalıştığın kadarının karşılığı senin için oluşur.

Herkes ne oranda yaşama geçirip aktarabiliyorsa; karşısındakine seslenişinde, karşısındakine hitap edişinde, karşısındakine bakışında o ilmi ne kadar yaşamına sokabiliyorsa mertebe farkı da buradan ileri geliyor. Mücahede bu!

İmanı kişinin, ameli kadardır! Ne kadar imanın var?... Tatbikatın kadar!

İslâm Dini, Allah indindeki değişmez ana sistemdir. Müslüman, bu ana “Sistem”i kendi kapasitesi anlayışı kadarıyla algılayıp değerlendiren kimsedir.

“İslâm DİNİ”, “Allah indindeki DİN”dir ve insanlığın tek kurtuluş reçetesidir! Evrenin, insanı ilgilendiren kadarıyla, boyutsal sistemini açıklamaktadır!.

Duygularının ördüğü KOZAdan çıkamayana ‘’gâfil’’ derler. KOZANLA gitmeyi göze alacak kadar mı......?

“Nübüvvet” son bulmuştur; ama “Risâlet” yani “Allah’ın uyarısı” Kıyâmet’e kadar devam eder.

Bugünkü mutluluk veya yangınlarınız belki de pek çok misliyle kabir âleminizde kıyâmete kadar devam etmeyecek mi?

Büyüktü kozası; dünyası! O kadar büyüktü ki, içinde yiyor, içiyor, sevişiyor; çoluk - çocuk - torun - torba yaşıyorlardı!. Üstelik kozasının dışında onu gözetip koruyan bir tanrısı(?) da vardı!. Sıkıştığında yönelip yardım istediği!.

Yaşadığımız Dünya üzerindeki hayat, ölüm ötesine göre saniyelerle ifade ediliyor. Tıpkı, yaşadığımız ve algıladığımız sürece göre, RÜYA süresi kadar!.

“Evrensellik nedir”; “evrensel kişilik nasıl oluşur”, bunlara ancak o istidat ve kâbiliyetle yaratılmış olanlar önem verirler; ve ona göre yönlenirler… Gerisi içinse, “biri daha gitti sürüden!” derler…. Hepsi o kadar.

Ahmed Hulûsi

UNUTMA Kİ...